‘Je bent hier niet welkom,’ appte mijn moeder. ‘Kerstmis is voor succesvolle kinderen.’ Ik antwoordde niet. De volgende ochtend haalde…

Eén melding.

Tien.

---

Vijftig.

Honderden.

Ik keek naar James.

Hij glimlachte.

---

‘Daar gaan we.’

Een paar minuten later verscheen de eerste grote kop.

Sarah Davidson: de stille strateeg achter de grootste techdeal van het jaar.

Daarna volgden meer artikelen.

---

Interviews.

Analyses.

Foto’s.

Een foto van James en mij tijdens een technologieconferentie verscheen overal.

---

Dit keer droegen we allebei dure pakken.

Geen secretaresse.

Geen IT’er.

Geen onbeduidende werknemers.

---

Maar twee mensen die aan de top van een miljardenbedrijf stonden.

James keek naar mijn telefoon.

‘Je moeder heeft vier keer gebeld.’

Ik nam een slok koffie.

---

‘Nog iets?’

‘Je broer staat blijkbaar bij de ingang van het hoofdkantoor.’

Ik lachte zacht.

‘Hij heeft geen afspraak.’

---

‘Nee.’

Een paar seconden later kwam er een e-mail binnen.

Van: Mam

Sarah, lieverd, er lijkt sprake te zijn van een groot misverstand over het kerstdiner.

---

Ik opende hem.

Natuurlijk ben je van harte welkom. We zijn allemaal ontzettend trots op je onverwachte succes. Kom alsjeblieft vanavond. Neem James mee.

Ik keek James aan.

Hij begon te lachen.

---

‘Onverwacht succes?’

Ik liet hem de e-mail zien.

Hij schudde zijn hoofd.

‘Gisteren stuurden ze je een supermarktbon.’

---

Alsof dat nog niet genoeg was, kwam er een tweede bericht.

Van Diane.

Zusje, waarom heb je ons dit nooit verteld? Ik had je kunnen voorstellen aan ons tech-investeringsteam. Hoewel je mijn hulp natuurlijk helemaal niet nodig hebt.

James keek me aan.

---

‘Dat ging snel.’

Ik opende het bericht van Mark.

Sis, ik zag het nieuws. Ik heb trouwens een geweldig pand in Silicon Valley dat perfect zou zijn als nevenkantoor voor Bitecore. We moeten hierover praten tijdens het diner.

Ik staarde naar het scherm.

---

Dat was hetzelfde pand dat Mark me drie maanden eerder niet had willen laten zien.

Volgens hem zou ik ‘de luxemarkt toch niet begrijpen’.

Ik legde mijn telefoon weg.